سفر نامه کربلا

من برای اولین با در تاریخ 6/8/94 به همراه تعدادی از مربیان پیشاهنگ به کربلا رفتم از مرز زمینی چزابه وارد خاک عراق شدیم ، شرح موضوع طولانی است اما تنها تفاوتی که بین کربلا و نجف و حتی کوفه و شهرهای ایران دیدم موضوع امکانات شهری اونجا بود چون توی مسیر حرکت از تابلوی راهنمایی و رانندگی و شهرداری و فضای سبز خبری نبود و گرنه هرچی من دیدم احترام و کرامت زائرین حسینی توسط شیعیان عراق بود. حتی خیلی از کسانی که در این سه شهر دیدم به راحتی با تکه کلام های ایرانی ها آشنا بودند.

البته ما هم اگه چند روز اونجا می موندیم از بیخ عرب می شدیم به قول دوستان، عمود الکهربا یعنی تیر چراغ برق ، فندق یعنی هتل وغیره

فضای حرم چیز دیگه ای بود و صفایی داشت من که نماز صبحم به زور بلند می شدم و می خواندم ساعت سه و نیم شب می رفتم حرم و نماز می خوندم و تا نماز صبح صبر می کردم بعد نماز صبح هم همین طور بود .

نماز ظهر هم حرم بودیم نماز و دعا وزیارت هم بود شبها هم همین طور شب ساعت 10 می خوابیدم البته دوستان ساعت 12 هم بیدار بودن واتس اب و پیام ها رو چک می کردن من یه گوشی ساده داشتم شاید دلیل زود خوابیدن من همین بود.